Kiedy rozważamy ,co znaczyło dla św. Ludwika de Montfort oraz dla Jana Pawła II nabożeństwo do Matki Najświętszej, rodzi się i w nas pragnienie, aby siebie oraz tych, którzy zostali powierzeni naszej modlitwie poświęcić Jezusowi poprzez Maryję.
"A obok krzyża Jezusowego stały: Matka Jego i siostra Matki Jego, Maria, żona Kleofasa i Maria Magdalena. Kiedy więc Jezus ujrzał Matkę i stojącego obok Niej ucznia, którego miłował, rzekł do Matki: 'Niewiasto, oto syn twój'. Następnie rzekł do ucznia: 'Oto Matka twoja'. I od tej godziny uczeń wziął Ją do siebie."
J 19:25-27
Refleksja 1
Uczeń, który 'wziął Maryję do siebie', tak naprawdę uczestniczy dzięki wierze i miłości, w Jej komunii z Jezusem, z Ojcem i z Duchem Świętym. Takie jest prawdziwe znaczenie 'prawdziwego nabożeństwa', które jest maryjną pobożnością, inspirowaną poznaniem więzi, która łączy Chrystusa z Jego Błogosławioną Matką.
W ten sposób Matka Odkupiciela staje się Matką odkupionego człowieka, a matka Boga staje się Matką nas wszystkich.
Zaprośmy Maryję do naszych serc i módlmy się, aby i w nas znalazła Ona swoje mieszkanie jako nasza Matka i Matka wszystkich tych, za których się modlimy.
Refleksja 2
Cała nasza doskonałość, jak pisze św. Ludwik de Montfort, zawiera się w byciu zjednoczonym i całkowicie poświęconym Jezusowi Chrystusowi. Zaś pośród wielu nabożeństw, tym które najbardziej przemienia i jednoczy nas z Jezusem, jest nabożeństwo do Jego Matki. Im bardziej dusza jest poświęcona Maryi, tym więcej jest oddana Jezusowi.
Prośmy Maryję, aby poprzez nasze poświęcenie się Jej Niepokalanemu Sercu, przemieniała, jednoczyła i oddawała nasze dusze Jej Synowi.
Refleksja 3
Zwracając się w modlitwie do Jezusa, św. Ludwik wyraża zdumienie rozważając zjednoczenie pomiędzy Synem a Matką: 'Maryja jest tak bardzo przekształcona dzięki twej łasce, w Ciebie, Jezu, że to już nie Ona żyje, ale to Ty, mój Jezu jesteś Tym, który żyje i króluje w Niej! Mój Boże! 'Gdybyśmy mogli poznać chwałę i miłość, którą Ty otrzymujesz w tym tak godnym podziwu stworzeniu'. Ona jest tak bardzo wewnętrznie zjednoczona z Tobą. Maryja kocha Cię bardziej i uwielbia Ciebie doskonalej niż wszystkie stworzenia razem wzięte!'
Błagajmy Maryję, aby pomogła nam przemieniać się w obraz jej Syna, abyśmy byli wewnętrznie zjednoczeni z Jezusem i w ten sposób oddawali chwałę Bogu.
Refleksja 4
Gdy modląc się powtarzamy słowa 'Zdrowaś Maryjo', główne wydarzenia z życia Jezusa Chrystusa pojawiają się przed oczyma naszej duszy. Te słowa umieszczają nas w żywej komunii z Jezusem poprzez Serce jego Matki. I chociaż powtarzane słowa 'Zdrowaś Maryjo' odnoszą się bezpośrednio do Maryi, to jednak ostatecznie właśnie do Jezusa odnosi się akt miłości, który czynimy z Maryją i poprzez Nią.
Prośmy Maryję, aby uzyskała dla nas łaski, których potrzebujemy, by kochać Jej Syna i żyć w komunii z Nim.
Refleksja 5
"Cały Twój" - motto papieża Jana Pawła II, wskazuje na całkowitą przynależność do Jezusa przez Maryję. 'Jestem cały Twój i wszystko, co moje do Ciebie należy, mój Jezu, przez Maryję , Twoją Najświętszą Matkę.'
Niech nasze życie będzie odbiciem słów Ojca Świętego Jana Pawła II i świętego inspirowanego miłością do Maryi - św. Ludwika de Montfort, abyśmy jako dzieci Maryi mogli całkowicie - Totus Tubus - należeć do Niej.
Modlitwa końcowa:
"Oto Twoja Matka". Dziękujmy Wszechmogącemu Bogu za dar Jego Matki dla całego Kościoła. Uwielbiajmy i chwalmy Go, że w Swojej niezmiernej miłości do nas, dał nam Swoją Matkę, aby była naszą Matką.
Oddajmy Jezusowi przez Serce Maryi siebie samych i tych, których nosimy w naszych sercach, prosząc Maryję , aby oświecała naszą drogę w ciemnościach, aby nieustannie nam towarzyszyła.
Prosimy Cię Maryjo, aby i nasze życie mogło całkowicie należeć do Ciebie, naszej Matki i ufamy, że pomożesz nam poznać , jak bardzo Twój Syn nas kocha i jak cennymi jesteśmy w Jego oczach. Amen.